آخرین مطالب
امکانات وب
محمد جان خیلی زود رفتی
وقتی روز پنجشنبه 29 تیرماه همه بهم زنگ زدن و گفتند محمد یا غرق شده و یا فرار کرده هیچکدوم رو باور نکردم چون نه اهل غرق شدن بود و نه فرار کردن. وقتی ازش میپرسیدم چرا اینقدر ورزش رو دوست داری؟ میگفت میخوام تا 120 سال دیگه همینطوری صحیح و سالم باشم!
چقدر زود رفتی محمد باورت میشد چهارسال بعد از اون سوالم انقدر زود توی سن 32 سالگی از دنیا بری؟ هنوزم باورم نمیشه!
از نظر من تو هنوز توی سفری، یه سفر که از قبلیا طولانی تره و اینبار واقعا هر وقت زنگ میزنم به موبایلت دیگه در دسترس نیستی!
درسته دل همه رو با رفتنت خون کردی ولی همونطور که دلت میخواست زندگی کردی و اونجایی که بیشتر از همه جا دوستش داشتی پر کشیدی اونم با افتخار و غیرت و شجاعت در حال نجات دیگران.
به امید دیدارت...
روز دوم که گم شده بودی به یادت تفال زدم این شعر اومد ...
تقدیم به محمد عزیز
| گر از این منزل ویران به سوی خانه روم | دگر آن جا که روم عاقل و فرزانه روم | |
| زین سفر گر به سلامت به وطن بازرسم | نذر کردم که هم از راه به میخانه روم | |
| تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک | به در صومعه با بربط و پیمانه روم | |
| آشنایان ره عشق گرم خون بخورند | ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم | |
| بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار | چند و چند از پی کام دل دیوانه روم | |
| گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز | سجده شکر کنم و از پی شکرانه روم | |
| خرم آن دم که چو حافظ به تولای وزیر | سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم |